تاریخچه پتینه

در این بخش به مختصری از تاریخچه پتینه می‌پردازیم.

پتینه یک اصطلاح ایتالیایی است که به صورت آزادانه به زبان های دیگر قرض داده شده است.

و به عنوان مثال معادل فرانسوی آن پتینه و معادل انگلیسی آن دوباره همان پتینه می باشد.

و در تاریخچه پتینه استفاده از این کلمه به قرن هفدهم میلادی باز می‌گردد.

البته معنای واقعی آن در اصل به تاثیرات مرور زمان برروی آثار هنری اطلاق می‌گردد.

از جمله مجسمه‌های برنزی و تابلوهای نقاشی و هر آنچه که توسط رنگ تزیین شده؛

ودراثر مرورزمان خوردگی و پوسته‌پوسته شدن وهمچنین ظهور رنگ سبز کپکی یا همان سبز پاتین دارای نمایی کهنه شده‌است.

لازم به ذکر است که مرطوب بودن محیط سبب تسریع پاتین شده سطح کار می شود.

البته آنچه که ما در منازل بروی سطوح سقف و دیوار انجام می دهیم؛

نه صرفا پتینه، بلکه رنگ های دکوراتیوی و تزیینی می باشد؛

که به اشتباه به تمام آنها در ایران پتینه گفته می شود؛

و این صحیح نیست، چرا که پتینه همان طور که گفته شد تنها به سطوح آنتیک و کهنه شده اطلاق می گردد.

حال آن که در اینجا حتی به کارهای مدرن نیز پتینه گفته می شود که متاسفانه بد جا افتاده است.

بنابراین و با توجه به توضیحات گفته شده و از آنجایی که کار اصلی ما اجرای رنگ های دکوراتیو بروی سطوح سقف و دیوار و ابزار می باشد؛

لازم است علاوه‌بر تاریخچه پتینه ، تاریخچه‌ای از رنگ‌های تزیینی را نیز مرور کنیم.

رنگ های تزیینی

شروع رنگ های تزیینی در اصل برای تقلید پایانه‌های طبیعی مثل طرح های چوب و مرمر و آسمان و… بودهاست؛

که به جهت این که گران قیمت بوده و تنها در خانه های اشراف زادگان بود هر شهروندی امکان اجرای آنرا نداشت، از روش های خلاقانه برای شبیه کردن منازل خود به منازل اشراف زادگان استفاده می نمودند.

که به تدریج با ورود تکنولوژی و تولید عمده محصولات دکوراتیوی و پایین آمدن قیمت ها تمام شهروندان قدرت استفاده از رنگ های دکوراتیوی یا پتینهای را پیدا نمودند.

اشکال اولیه رنگ های تزیینی در زمان مصریان و یونانیان بود و سپس رومیان، و سپس در دوره رنسانس بود که ایتالیایی ها و فرانسوی ها شروع به گردآوری و توسعه تکنیک های رنگ های تزیینی کردند.

و در پی تغییر شیوه های زندگی سیل علاقه های جدید جهت استفاده از رنگ های پتینه ای بوجود آمد.